Door een bijzondere uitvaart in het woonzorgcentrum Hushoven in Weert kwam ik aan de praat met een van de leidinggevende op de afdeling waar mevrouw S. is overleden.

“Wat wij aan het doen waren en ze had er nog nooit van gehoord en ik wist ook niet dat het zo heet.”Ons gesprek ging over de mogelijkheden die er zijn in de uitvaart en o.a. Thanatopraxie kwam aan de orde.

Binnen 2 weken was er door de familie van mevrouw S een telefoontje of ik niet eens contact wilde opnemen met het centrum. Zo gezegd zo gedaan. Een avond over palliatieve zorg bij hun bewoners staat op de planning en een prima aanvulling is dan een praatje wat er allemaal kan en mag in de uitvaart.

Ruim 30 mantelzorgers waren er op deze prachtige herfstavond gekomen naar Gasterij de Stoof in het zorgcentrum. Nadat eerst de betekenis van palliatieve zorg door Peter – Jan van Soerland was uitgelegd, het nieuwe plan door Yvonne Smolenaers aan de mantelzorgers was verhelderd mocht ik mijn woordje doen.

Met een Yes-gevoel ben ik na afloop naar huis gegaan. Hoe mooi dat we over ons vak mogen praten en uitleggen wat er wel allemaal mogelijk is. Kunnen uitleggen wat Thanatopraxie nu echt inhoud, waarom je niet verplicht bent om een rouwauto te nemen, dat er ook een uitvaartceremonie in je tuin gehouden mag worden enz. Maar ook het verschil kunnen aangeven tussen een natuurbegraving en een begraving op de gemeentelijke of kerkelijke begraafplaatsen. Dat niet wij bepalen hoe je uitvaart eruit ziet, maar jezelf de regie in handen hebt ook al ben je overleden. Dit kan en mag echter daar is voor de tijd wel een gesprek nodig. Maak je uitvaart bespreekbaar.

Terwijl ik mijn spullen aan het opruimen ben komt er een van de mantelzorgers naar me toe en zegt: “jij bent een vrouw naar mijn hart.” Dan loop je toch met een Yes-gevoel naar je auto.