Foto van het bosIn de auto zit een gezin, vader, moeder en hun 3 dochters. Mooie dag, veel gelach en gezang in de auto. Ineens bam…… een andere auto verleent geen voorrang. Jongste kind is bijna ongedeerd. De 2 oudste dochters worden uit de auto geslingerd en verblijven daardoor voor langere tijd in het ziekenhuis. De verwondingen van moeder vallen gelukkig mee. Pappa red deze aanrijding niet en overlijd.

Mamma en het jongste kind kunnen afscheid nemen van pappa, zij kunnen bij de uitvaart zijn. De 2 oudste meiden kunnen door hun verwondingen niet bij de uitvaart van hun vader zijn.

Al die jaren heeft mamma voor de kinderen alleen gezorgd. Heel zeker gesteund door haar familie. Ze wilde nooit geen nieuwe liefde meer in haar leven toelaten. Haar man was haar liefde voor het leven en daar bleef ze altijd trouw aan. Haar volle vertrouwen in het geloof heeft haar daar zeker bij geholpen. Het was goed zo of het wel eens zwaar was of niet.

Helaas heeft de gezondheid mamma met regelmaat in de steek gelaten, soms een beetje omdat ze wel van alle goeds in het leven hield, maar daar kon ze zich dan ook bij neerleggen. Helaas op het laatst heeft ze te maken gekregen met de vervelende ziekte kanker. Ook in deze tijd heeft ze haar lijden gedragen, waar de dochters nog altijd van staan te kijken. Ze klaagde niet ondanks alles wat ze meemaakte. Haar overlijden kwam als  als een zegen. Het is goed zo geweest.


Dan mag de uitvaart geregeld worden.

Op de dag van de uitvaart gaan we eerst met mamma naar de kerk. De dienst wordt voorgegaan door een bevriende pastoor en hij vergezeld haar ook naar haar laatste rustplaats. We gaan mamma op de natuurbegraafplaats haar rust geven.

Aangekomen op de begraafplaats hebben we vandaag een dubbele begraving. Pappa en mamma komen weer bij elkaar. Pappa is opgegraven en komt vandaag weer samen met zijn vrouw. Na precies 40 jaar.

De oudste 2 meiden gaan vandaag hun pappa voor de eerste keer begraven.  Dit was hun grootste gemis in al die jaren. Nooit hadden ze er een beeld bij, het waren alleen maar woorden. Vanaf vandaag kunnen hun zeggen wij hebben onze beide ouders begraven.

De drie meiden hebben als eerste hun pappa in de schoot van moeder aarde gezet, daarna werd mamma bij hem geplaatst door haar broers.

Er heerste verdriet maar het verdriet werd overstelpt door de vreugde dat beide ouders weer samen waren en dat het begraven van pappa niet alleen woorden zijn maar vanaf vandaag een Herinnering.